دنیا بداند کربلای عشق اینجاست/دیدار خادمیاران رضوی منطقه ۵ با خانواده شهید «سید حسین علم الهدی»
خادمیاران رضوی منطقه ۵ تهران با خانواده شهید «سید حسین علم الهدی» دیدار و با برادر وی گفتگو کردند.
به گزارش آسمانی نیوز، جمعی از خادمیاران کانون ایثار و شهادت خدمت رضوی منطقه ۵ تهران با خانواده شهید «سید حسین علم الهدی» دیدار و ساعتی با برادر بزرگوار شهید صحبت کردند.
بعد از مداحی عباس شریفی مهر مسئول کانون تبلیغ دینی خدمت رضوی منطقه ۵ و از خانواده شهید تجلیل و تبرکات رضوی اهدا شد.
نامه شهید به خواهرش که در ۴ صفحه بعد از شهادت توسط موسسه فرهنگی شهید علم الهدی و شهدای هویزه چاپ شده است به خادمیاران اهدا شد…
شهید در این نامه این گونه می نویسد:
ساعتی پیش داشتم مطالعه میکردم، به یک جمله رسیدم. در مورد این جمله زیبا فکر کردم و مناسب دیدم که نتیجه این ساعات فکر را که در آستانه شروع سال جدید بود برایتان بنویسم.
شاندل Shandle متفکر بزرگ اروپای قرن بیستم در مورد چگونگی زندگی انسان در قرن بیستم میگوید: «انسان این عصر زندگی را وقف تهیه وسایل زندگی می کند.»
ما زندگی را در رنج می گذرانیم تا راحتی و آسایش ایجاد کنیم، تمام عمر می دویم به این امید که لحظاتی بنشینیم؛ تمام عمر زحمت می کشیم تا استراحت کنیم و البته عمر میگذرد و راحتی و آسایش و نشستن و آرامش را لمس نمیکنیم و نمی یابیم…..
به نظر شما آیا انسان امروز بیشتر آسایش دارد یا انسان دیروز؟
پس همه نیروهای مان صرف فدا کردن آسایش زندگی، برای تهیه وسایل آسایش زندگی [است].
داستان شازده کوچولو را خوانده اید؟
آیا قربانی شدن آسایش زندگی برای چه؟ برای تکامل؟ برای تعالی؟ برای رفتن به حقیقت؟ برای رسیدن به ایده آلهای مقدس انسانی؟ برای تقرب و نزدیکى به بهترین دوست و یار او (الله)، نه برای به دست آوردن وسایل آسایش زندگی. زیستن برای مصرف، مصرف برای زیستن یک دور باطل، دور حماقت، کار، استراحت، خوردن، خوابیدن؛ همین و بس!!
با دقت به سخن خدا گوش کنید تا چگونگی زندگی و راه و هدف و نوع نیازها و خواستهای مان را از فرهنگ و ایدئولوژی قرآن بگیریم و به جهانیان ثابت کنیم که قرآن برای همه زمان هاست و عمل کردن آن برای همه نسل ها….
« دنیا بداند کربلای عشق اینجاست» زندگینامه شهید به نقل از کتاب مسافران عرش (دانشگاه فردوسی مشهد) سال۱۳۳۷ همزمان با سالروز وفات امام موسی ابن جعفر(ع) در خانه روحانی متعهد و مجاهد مرحوم آیتالله علمالهدی، فرزندی از خاندان محمد(ص) قدم بر عرصه گیتی گذارد. او را حسین نام نهادند همچنان که راهش حسینی بود، ایثار و شهادتش نیز حسینوار. حسین از اولین روزهای حیاتش با کلام خدا و آیات قرآن آشنا شد و تربیت یافت.
در برنامه حمله روز اربعین حسینی که فرماندهی ۶۰ تن از برادران پاسدار، جهاد، دانشجو و… را به عهده داشت، به عنوان گروه پیشتاز و پیاده ارتش به جنگ با کفار پرداخت که متأسفانه غافلگیر شده، در محاصره حدود ۴۰ تانک دشمن قرار گرفت. پس از ساعاتی مبارزه با دشمن وقتی مهمات آنها تمام شد در حال تشنگی و گرسنگی نیز به جنگ ادامه دادند تا اینکه یکی یکی به شهادت رسیدند و آخرین نفر، حسین بود که با آرپیجی خود سه دستگاه تانک کفار را منفجر کرد و سپس با فریاد الله اکبر در حالیکه قرآن در دست داشت. در روز ۱۶ دیماه سال ۱۳۵۹ در کربلای هویزه حسینوار به شهادت رسید.
انتهای پیام/